Opis wariantów pergoli tarasowych

W wielu przestrzeniach przydomowych zauważalna jest wymaganie budowy stref, które sprzyjają uporządkowaniu otoczenia i pozwalają na wyznaczenie funkcjonalnych obszarów użytkowych. W tym kontekście konstrukcje służące jako zadaszenia lub elementy wyznaczające miejsce wypoczynku stają się na prawdę bardzo często jednym z rozwiązań branych pod uwagę przy planowaniu aranżacji. Dopiero na etapie analizy dostępnych form pojawia się pergola ogrodowa, rozumiana jako struktura umożliwiająca wyznaczenie ram przestrzennych, które mogą współgrać z zielenią i zabudową.

Jej rola nie ogranicza się wyłącznie do funkcji estetycznej, ponieważ w współzależności od kształtu i zastosowanych materiałów może wpływać na sposób użytkowania przestrzeni oraz na sposób organizacji roślinności.

W współzależności od warunków otoczenia różne konstrukcje pełnią odmienne zadania, a ich zastosowanie bywa ściśle powiązane z charakterem zabudowy znajdującej się w pobliżu. W przestrzeniach przylegających do budynku na prawdę bardzo często stosowana jest pergola tarasowa, która kreuje strefę przejściową między wnętrzem a ogrodem. Tego typu zabudowa, choć prosta w formie, bywa planowana z uwzględnieniem warunków nasłonecznienia, kierunku wiatru a także sposobu użytkowania tarasu. Jej obecność może wpływać na to, jak kształtuje się cień, jak przebiega cyrkulacja powietrza a także w jaki sposób organizowana jest przestrzeń do codziennych aktywności, jednakże nie nadaje tym rozwiązaniom cech użytkowych, lecz tylko opisuje ich funkcjonowanie.

W niektórych sytuacjach przewagę mogą mieć konstrukcje o elastycznym charakterze, które można przystosowywać do zmieniających się potrzeb aranżacyjnych. Jednym z przykładów jest pergola modułowa, której struktura opiera się na powtarzalnych segmentach pozwalających zbudować układy dopasowane do wielkości działki lub tarasu. Neutralne podejście do tematu wskazuje jedynie na fakt, że taka metoda daje możliwość modyfikowanie przestrzeni poprzez dodawanie kolejnych elementów, bez wartościowania czy porównywania jej z innymi typami pergoli. Tego typu konstrukcje pojawiają się zarówno w ogrodach o wielkiej powierzchni, jak i w miejscach bardziej kameralnych, w których liczy się możliwość zmiany układu zabudowy.

W praktyce dobór pergoli bywa związany z analizą uwarunkowań technicznych takich jak rodzaj podłoża, sposobność montażu elementów nośnych czy stopień ingerencji w istniejącą architekturę. Niektóre konstrukcje wymagają stabilnego fundamentowania, inne można ustawiać na utwardzonym podłożu, co poszerza zakres zastosowań w różnorodnych przestrzeniach. Niezależnie od tego czy określony układ przybiera formę zintegrowaną z budynkiem czy wolnostojącą, wszystkie typy pergoli mają wspólny mianownik, którym jest kształtowanie ram przestrzeni użytkowej bez narzucania funkcji, pozostawiając możliwość jej interpretacji użytkownikom.

Źródło informacji: drewniany ogródek gastronomiczny.